In een theatersportwedstrijd dagen twee teams elkaar uit om de mooiste, verdrietigste, moordzuchtigste of meest blije scène te spelen. De inhoud van die scènes wordt bepaald door het publiek. Aan hen wordt een voorwerp gevraagd. Of een relatie, locatie of een muziekgenre -noem maar op. Met deze impuls -of suggestie- moet het team een kort toneelstuk improviseren. Dit gaat in verschillende spelvormen: al zingend, al dansend of in een niet bestaande taal.

Kern van theatersport is, dat de spelers nooit weten wat er komt. Alles moet ter plekke bedacht worden.

Aan het eind van elke uitdaging worden de scènes beoordeeld door een strenge doch rechtvaardige jury. Deze geeft punten aan beide scènes. Gelukkig kan het publiek hierbij ook haar ongenoegen uiten door de jury te bekogelen met natte sponzen!
Daarna mag ook het publiek stemmen welke van de twee scenes zij het leukst vonden aan de hand van een stemming. Ook deze stem is punten waard.

Naast het geven van punten kan het publiek tijdens een scène haar waardering uiten door rozen op het podium te gooien, wanneer iets waarlijk oogstrelends wordt gedaan op het podium.
Aan het eind van de westrijd heeft het team met de meeste punten gewonnen.